Loet Boot neemt met Zomertoernooi afscheid van ‘zijn’ speciale G-voetballers

Door: Nienke Brinkhuis

Loet Boot uit Sneek is al 25 jaar een warm pleitbezorger voor het G-voetbal en op 10 juni aanstaande zal het voor hem dan ook zeker een dag met gemengde gevoelens zijn. Immers op die dag vindt het vv SWZ Sneek zomertoernooi voor G-voetballers weer plaats op het voetbalterrein aan de Molenkrite. Na een kwart eeuw actief betrokken te zijn geweest bij het G-voetbal neemt de sympathieke Boot die dag afscheid van ‘zijn’ bijzondere voetballers. “Ut het nou moai weest, ik bin 74 jaar en doën un stapke teruch, mar ut gaat mij wel an ut hart!” Een gesprek over het G-voetbal met Loet Boot, die als voetballer in 1970 met vv Sneek algemeen landskampioen amateurvoetbal werd.

Terwijl wij het presteren om in wijk De Domp te verdwalen, staat Loet Boot op straat om ons naar het juiste adres te loodsen. “Ik docht al, wêr bliëve se? Kom der mar gau in. Earst un bakje koffy, prate we dan wel ferder”, heet onze gesprekspartner ons gastvrij welkom. Even later zitten we aan de koffie aan het Martiniplein, waar de ouders van deze geboren Sneker een café runden, en praten we over z’n connectie met het G-voetbal.

Hoe het begon

“Ik vind het G-voetbal het mooiste wat er is”, vertelt Loet enthousiast. “ik ben er al 25 jaar bij betrokken en met heel veel plezier. We zijn er ooit mee begonnen toen trainer Henk de Jong in z’n eerste jaar trainer bij Sneek was, in 1998. Henk trainde een groepje kinderen van School Lyndensteyn uit Beetsterzwaag. Er deden ook een paar jongens mee die in de buurt van Sneek woonden en hij vroeg of wij die trainingen op wilden pakken. Ik was toen al jeugdtrainer bij Sneek en Herman Vis hielp mij daarbij. We zijn toen heel kleinschalig met zes ‘jonkjes’ begonnen te trainen op woensdagmiddag.”

Eerder was de Sneker voetballer ook betrokken bij het organiseren van activiteiten voor de gehandicaptensport in zijn woonplaats. Veel Snekers herinneren zich nog de wedstrijd uit 1990 tussen een Sneker elftal en het Ajax van Leo Beenhakker. Op de dinsdagavond in de Sneekweek van dat jaar werd er een vriendschappelijk potje gevoetbald voor maar liefst 4000 toeschouwers die bij Ajax onder anderen Dennis Bergkamp, Stefan Petterson en Ronald de Boer zagen voetballen. Er werd die avond een bedrag van maar liefst 25.000 gulden voor de gehandicaptensport binnengehaald.

“Olof van der Meulen, de bekende volleyballer, won toen een fiets in de verloting”, weet Loet Boot nog goed. Loet was ook een van de mannen die ervoor zorgden dat er een speciale gehandicaptenlift in het zwembad van Sneek kwam.

Competitie voor G-voetballers

“Herman en ik kregen steeds meer plezier in het trainen van de G-voetballers en het mondde uit in het opzetten van een competitie voor G-voetballers binnen de KNVB. De kinderen werden lid van Sneek en sindsdien doen wij mee aan de speciale competitie. We hebben in Noord te weinig teams om alle weken te voetballen, zodat we het ongeveer eens per maand doen. We spelen daardoor een dag bij Sneek of bij Blauwwit 34 en noem maar op. We voetballen dan twee of drie wedstrijdjes van een kwartier. Soms ‘ergens’ boven in Groningen: Dan ‘sitst anderhalf uur in’t buske. Maar onze kinderen doen dat met heel veel plezier en wij uiteraard als begeleiding ook.”

Binnen de KNVB bestaat het jeugdvoetballen in verschillende leeftijdscategorieën, die aangeduid worden met een letter. Toen de kinderen met een beperking in competitie verband begonnen te voetballen was de letter G aan de beurt. Die G staat met andere woorden niet voor ‘Gehandicapten’-voetbal, wat soms we eens gedacht wordt.

‘Spikerhard’

“We zijn ooit begonnen als CP-team en die letters staan voor Cerebrale Parese, dat zijn kinderen die tijdens de geboorte te maken hebben gehad met zuurstofgebrek. Deze kinderen zijn daardoor geboren met een beperking. Toen we met het CP-team startten, kwamen er ook kinderen die in het reguliere voetbal buiten de boot vielen. Kinderen en dronken mensen zijn ‘spikerhard’ voor elkaar. Ook in het jeugdvoetbal. Als je niet zo getalenteerd bent, zit je op de bank en je mag een keertje tien minuten meedoen als je met 5-0 voor- of achterstaat. Daarom ga je niet op voetbal. Als je gezond van lijf en leden bent en je aan elke sport kunt meedoen, dus ook aan voetbal, dan mag je gelukkig zijn. Er zijn kinderen die dat niet kunnen, maar net zo gek van voetballen zijn als ieder ander kind. Wie zijn wij dan om daar geen tijd aan te besteden.

Wij zijn er om die kinderen het plezier te geven dat ze óók kunnen voetballen. Dat ze óók de voetbalschoenen aan mogen trekken, het shirtje over de schouders kunnen doen, trainen en wedstrijden spelen. Kortom: plezier kunnen beleven aan wat ze mooi vinden, op hun eigen niveau. Het gebeurt helaas nog steeds dat een kind met een beperking in een regulier team niet serieus mee mag doen. Dat is niet de bedoeling van sport”, houdt Loet Boot een warm pleidooi voor het G-voetbal.

Een groot voorbeeld

Boot geeft aan dat de G-voetballers overigens normaal worden benaderd en weet ook dat ‘zijn’ voetballers wel eens een schop krijgen maar ook uitdelen. Pamperen is er bij de Sneker trainer niet bij. Tegelijkertijd weet Boot ook dat deze voetballers respect voor elkaar hebben. Ze helpen elkaar, ze steunen elkaar. Bij winnen óf verliezen geven ze elkaar de hand. “Dêr kannen un soad andere foetballers un groat foarbeeld an nimme.”

Maar ze wíllen wél winnen, voegt Boot er nog aan toe. Hij houdt er niet van dat mensen – en zeker kinderen niet – buitengesloten worden en dat is één van de redenen dat hij 25 jaar z’n tijd aan deze doelgroep heeft besteed. Overigens staat Loet Boot erop dat ook Herman Vis, die het begeleiden óók meer dan twintig jaar heeft gedaan, genoemd wordt. Net zoals zijn zoon Niels Boot, Marco Rijpkema, Yde Haarsma, Jan Jansen, John Walta en sinds kort ook Oscar de Vries. Het zijn stuk voor stuk mensen die goed met deze kinderen kunnen opschieten en hen aanvoelen.

Colaatje

Tijdens de trainingen, waar op dit moment zo’n twintig kinderen aan meedoen, is het belangrijk om de oefenstof zo eenvoudige mogelijk te houden. Niet te veel opdrachten meegeven. “En ‘altyd afwerke, dat fine se ut moaiste wat der is.” Boot, hij was jarenlang trainer bij verschillende clubs in Friesland, is een man die urenlang vertellen kan over wat hij allemaal meemaakte in het voetbalwereldje. Loet: “Een mooie anekdote is die van een jongen die met zijn team in de Arriva-skybox van sc Heerenveen te gast was. Er kwam een voetballer van sc Heerenveen in de skybox en Arriva-directeur Anne Hettinga vroeg aan de jongens of ze nog een vraag voor de prof hadden. Zegt de G-voetballer: ‘Heeft u nog een colaatje voor mij?’” Loet Boot barst opnieuw in lachen uit. “Su moai, nou!”

Toernooi

Het G-jeugdtoernooi wordt dit jaar op zaterdag 10 juni aanstaande georganiseerd, vanaf negen uur tot half twee, op het Sportpark aan De Molenkrite. Alle deelnemers krijgen patat, een frikandel en drinken. Anne Piet van der Feer, een Sneker die in Bolsward een prachtige sportwinkel heeft, zorgt voor de prijzen. Van der Feer: “Iedere club – of ze nu eerste of laatste worden – ontvangt dezelfde beker. Er zijn ook twee Textielstra penaltybokalen die bijna zo groot zijn als een Europacup.” “At de kyndes dy bekers siën, binne se der nyt bij wech te slaan. Och jonge wat is dat toch moai”, besluit Loet Boot.

Het moge duidelijk zijn, Loet Boot gaat het G-voetbal vast missen, maar omgekeerd is dat zeker het geval.